Ey bize verilmiş en büyük armağan olan Cumhuriyet! Seni ilelebet, gücüm yettiğince herkese anlatacağım Kadınları nasıl yücelttiğini, çocukları nasıl koruduğunu, hayatımıza neler kattığını... Ne büyük gurur ki 100. Yılına tanıklık edebildim. İlelebet nice 100'lere...

Sevgili Atatürk'üm, senin ve kurucu kadronun yaptıklarınıza çok minnettarız. Tersaneler yabancı işgali altında, yollar patika, askerimizin sırtında yazlık elbise ayağında çarık yok. Türk ordusu ve halkımız perişan. Az zamanda çok büyük işler yaptık diyorsun ya, hakikattir bu. Bugün çalışıyor ve kazanıyorsam önce senin mücadele azmin ve şahsın, daha sonra da ailemin kazandırdığı okuma aşkındandır. Ekimler gelince, yüreğim coşkulanmış deniz gibidir, kasıma da içim acır, boğazım düğümlenir. İlkokulda öğrendiğim, hâlâ da unutmadığım; sen, ölmedin kalbimizde mütemadiyen yaşayacaksın.

Cumhuriyet, biz Türk gençleri her zaman seni yaşatacak olanlarız, çünkü bizler biliyoruz ki sen de bizi yaşayacaksın. Biz eğer şu an rahatça konuşabiliyor, rahatça düşündüklerimizi dile getirebiliyorsak senin sayende. Senin ve seni bizlere armağan eden Ata'mız sayesinde. Atam sen rahat uyu. Bizler Türk gençleri olarak en karanlık zamanlarda olsak da Cumhuriyet'i yaşatacak ve senin adını haykıracak olanlarız. Sen rahat uyu Atam, çünkü bu ülke herkesten önce bize emanet. Bizler gözlerimizi ilk açtığımızdan beri senin ışığınla aydınlananlarız. Senin fikirlerin, senin düşüncelerin, senin ışığın bize yol gösteriyor ve biz bu yolda ilerliyoruz. Biz Türk gençliği, senin adını mücevher taşlara yazacak olanlarız. Senin adını duymak bile bizlerin içindeki umut ışığını yakıp, göğsümüzü cesaretle kabartıyor. Bizlere emanet ettiğin ülkeyi koruyacağımıza, ileri taşıyacağımıza olan güvenini kıRmayacağız. Sana söz Atam, bizler sana ve bu vatana duyduğumuz minnet borcunu ödeyecek olanlarız.

Ben Mustafa Kemal Atatürk deyince, tüm bedenim mutlulukla çalışmaya başlar. Dimağım açılır, damarlarımdaki kan akar temiz gürül gürül. Çarpar kalbim insanca insan için… Adımlarımı güvenle atarım. Omurgam dik dik. Derken birden bire, Yine yeniden tekrarlarım: Hizmet etmek kutsaldır, uşaklık ise bağdaşmaz benimle. Ben daha dün onun kız çocuğuydum. Şimdi Atatürk kadınıyım. İnsanım, eşim, anneyim, üniversitede cansiperane ders veren, bilinçli gençler yetiştiren bir eğitimciyim, Atatürkçü anne ve babanın dantel gibi işlediği vatan sevgisiyle ben sizim, oyum. Uzaktaki yakındakiyim. Bağımsız, egemen, aklı, vicdanı hür, irfanı hür Pınar Ergen Pekel’im. Ben Cumhuriyetin pınarıyım. Ne küresel ısınma ne de dış mihraklar onu kurutamaz. Bizden doğanlar Irmak’tır Akar akar akar, ne mutlu Türküm ne mutlu ne mutlu insanım diye. Orada bir köy var uzakta. Yakında da yerler var. Hepsi bizim. Hepsine gitmek için çıktım yola. Bir baktım arkama, biz geliyoruz akın akın…