Mustafa Kemal Atatürk'ün Benim en büyük eserim dediği Cumhuriyet 100 yaşında. Cumhuriyet'in değerini bilmeliyiz. Onu korumalı, yaşatmalı ve yükseltmeliyiz. Ülkemiz çok ağır badireler atlattı. Artık olumsuz şeyleri değil olumlu şeyleri düşünme zamanı. Bu ülkede yaşayan herkesin mutlu olmaya hakkı var. Biz hepimiz birlikte Türkiye'yiz. Hiç kimseyi dışlamadan, ötekileştirmeden, aşağılamadan, küçümsemeden yaşamalıyız. Birlik ve beraberlik içerisinde her türlü zorluğu yeneriz. Yeter ki birbirimize güvenelim. Martin Luther King bir hayalim var demişti. İşte benim hayallerim: Sokakta evsiz insanlar olmasın. Kadınlar öldürülmesin. Çocuklar sahipsiz kalmasın. Çocuk işçiler ve çocuk gelinler olmasın. Kız çocukları zorla evlendirilmesin. Gazetelerin 3.sayfaları cinayet haberleri ile dolu olmasın. İnsanlar arasındaki gelir adaletsizliği son bulsun. Yolsuzluk olmasın. Eğitim daha kaliteli, nitelikli olsun. Sokaklarımız tertemiz olsun. Kısacası hepimiz bu ülkede yaşamaktan memnun olalım.

"Toprağım, Yurdum, Vatanım" baktığım, gördüğüm, duyduğum, duygulandığım her şey- hep sen.. Nice 100 yıllara "Ey Şanlı CUMHURİYET" varlığın benliğimizin gücü; emanetin nesiller boyu aktarılacak en güçlü siperimizdir. Tarih bizim, Şeref bizim, Şan bizim. YAŞASIN CUMHURİYET! "Fikri hür, vicdanı hür, irfanı hür nesillere.."

Sevgili Cumhuriyet, 100. Yılda sen bize umut oldun, ışık oldun. Hep ol, var ol!

Bugün 09 Ekim. Doğum gününe 20 gün var. Oğlum 2 yaşında, keşke hatırlasa. Peki kutlamalar nasıl olacak acaba? diye düşünürken, “Atam keşke burada olsan!” deyip gözlerimi kapattım. İçim geçmiş, rüyamda inanılmaz bir coşku... Beyoğlu, Tünel’deyim. Meydana kadar her yer kırmızı beyaz. Koşuyorum meydana, içime sığmayan coşkuyla... Meydanda tam ortada, büyük bir sahnede Mustafa Kemal Atatürk. Gözleri ışık saçıyor. Dimdik; arkasında askerlerimiz. “Beni görmek demek mutlaka yüzümü görmek demek değildir. Benim fikirlerimi, benim duygularımı anlıyorsanız ve hissediyorsanız, bu kafidir.” Cümle tanıdık geliyor. Ardından içimi kaplayan bir hüzün, derken gözlerimi açıyorum. Cumhuriyet Anıtı. Aynı rüyamdaki gibi, Atam ve arkasında askerleri. Anıt Kurtuluş Savaşı'nı ve Cumhuriyet Türkiye'sini temsil ediyor. Fark etmemişim bugüne dek. Sonra bir ses: “Anne”. Gözlerimi tekrar açıyorum. Rüya içinde rüyaymış meğer. Evdeyim. Efecim, gel annecim… Hatırlamasan da sana rüya gibi hikâyeler anlatayım. Bir asırlık coşkuyla kutlayalım bu 29 Ekim’i.