“Her eğitimli kadının bu Cumhuriyet’e borcu var.”
Prof. Dr. Türkan Saylan

Biricik Atatürk;

Bu yıl Cumhuriyetimizin 100. yaşını kutluyoruz, ne büyük gurur… Bugün sayenizde bu özgür topraklarda yaşayan bir kadın olarak size ve bu vatan için kanıyla canıyla savaşan tüm atalarımıza bir kez daha teşekkür edebilmenin kıvancını yaşıyorum…

Duygularımı sorarsanız: İnat, umut, kimi zaman değişmeyen bazı huylarımıza kızgınlık, bugün daha ileride olmayışımıza duyduğumuz üzüntü ama en çok liderimiz Atatürk’e, size, artan büyük bir hayranlık…

1920’ler ve 30’larda dünyada faşizm yükselirken, sizin sayenizde ülkemizde kültür devrimi yaşanıyordu. Onca imkânsızlık ve cehalete rağmen ama en önemlisi az sayıda insanla yaptıklarınız mucize gibi... Cumhuriyet’i kurduğunuzda okuma yazma oranı yüzde 5 bile değilken, kızları söylemiyorum bile, bugün bu ülkenin büyük çoğunluğu eğitimli insanlardan oluşuyor. Öte yandan 100 yıl sonra size bu mektubu yazarken, Türkiye için düşlediklerinizin çok çok gerisinde olmaktan mahcubiyet ve üzüntü duyuyorum… Ve fakat tıpkı sizin dediğiniz gibi, “Umutsuz durumlar yoktur. Umutsuz insanlar vardır. Ben hiçbir zaman umudumu yitirmedim.” Hiç merak etmeyin, emanetinizin bekçisiyiz.

Sevgili Atatürk, sizin bilime ve kadına verdiğiniz önemi biliyoruz. Ve son yıllarda yaşadıklarımızdan sonra artık hem sizin hem devrimlerinizin değerini çok iyi anladığımıza inanıyorum. Keşke bedeli bu kadar ağır olmasaydı… Ben kendi adıma devrimlerinizi ve kadına verdiğiniz kıymeti kitaplarımla gelecek nesillere aktarmayı görev bildim. Çünkü bir ülkede kadın özgürse o ülke de özgürdür, ileridir. Kurduğunuz Cumhuriyet, kadını özgürleştirmekle kalmamış, çoğu ülkedeki hemcinslerimizden önce haklarına da kavuşturmuştu. Ondan öncesi hayvanların sayılıp kadınların sayılmadığı topraklarda kapalı kapıların ardında çarşaf altında hapis bir hayat demekti… Dünyada çağdaşınız olup da sizden başka kadına gerçekten bu kadar değer veren başka bir lider bilmiyorum. Size minnettarım.
Kadına varoluş hakkı verdiği için kadın devrimidir Cumhuriyet. Tam da bu yüzden Türkiye Cumhuriyeti, ikinci yüzyılında bilimin ışığında ve kadınların ellerinde yükselen bir ülke olacaktır.

Yaşasın Cumhuriyet!

Haydi Vira! Son yirmi yıldır bizi biçare koyan fırtınalı bir denizdeyiz. Kimimiz kandırıldığımızı varsaydık. Felaketi öngöremediğimizi söyledik; gemimizi teslim ettiğimiz kaptanın başlangıçta “iyi” olduğu zırvasını sayıkladık. Bu geminin bu mürettebatla tek adım ilerleyemeyeceğini bilmezmiş gibi davrandık. Bazılarımız kendimizi kamaramıza kilitleyip gemideki isyana kulak tıkadık. En başından yalanları görenlerimiz ise geçmişe göz kapamayı seçtik. Yola çıkarken bize çizilen rotayı yırtıp attığımızı itiraf etmedik. Atalarımızı “yanlış” saydık, geçmişi öksüz bıraktık. Batan gemiden kaçanlar hasretle geminin eski günlerini anarken aslında hiç var olmamış yakamozların arasında kayboldular. Şimdi geriye kalan birkaç kalas üzerinde debelenen hayalperest… Karaya vardığımızda yeni bir gemi inşa etmenin umuduyla kasırgaya kulaç atıyoruz. Belki de ilk kez “öteki” sayılmış yadigârlarımızın izini sürüyoruz. Bizden evvel aynı gelgitlerde sürüklenip kaybolanların… Hiç tanımadığımız, nasıl yaşadığını görmediğimiz, artık bir masala dönüşen hikâyelerin yurtsuz yazarlarının peşinden gidiyoruz. Çöken saadet kapılarını görenlerin, önce kadın ve çocuklar geçecek, diyenlerin… Bize yaşamak umudunu veren, bu kişilerin özgür ve adil bir gemi için mücadeleden yılmamış olmasıdır. Alın terini ve çalışmayı, merakı ve paylaşmayı her dinden ve her kültürden üstün saymalarıdır. Onların kaybolduğu şeytan üçgenlerini görünür kılacak, solucan deliklerini geçeceğiz. Bu kez her gün doğumunda onların adını fısıldayacağız. Belki masal kahramanları gibi her hatalarını şefkatle kucaklayacağız. Yeni gemideki muharrirler Suat Derviş’in adını anacak mesela ilk limanda… Asil nefsinizin, cesur kaleminizin 100 yıldır yok sayıldığı bir denizde sayenizde yol aldık Suat Hanımefendi, diyeceğiz. Haklıymışsınız, paradan daha mühim şeyler varmış, kaybedince anladık, diyeceğiz. Önce geçmişin ruhlarını kafesten çıkaracak sonra, evlatlarımıza hür rotalar sunacağız. Bu kez mutlaka atalarımızın ellerini yavrularımızın avuçlarıyla buluşturacağız.

Sevgili Cumhuriyet, 100 yaşındasın. Ulu önder Atatürk'ün bize emanet ettiği bu eşsiz değere Türk genci olarak damarlarımdaki asil kanın son damlasına kadar sahip çıkacağıma and içiyorum. Sen hep var olacaksın. 

Ulu önder Mustafa Kemal Atatürk‘ün ve aziz Türk milletinin azmi, inancı ve vatan sevgisiyle kurtardığı bu millet daha nice yüz yılları coşkuyla ve minnetle kutlayacak. Cumhuriyet bir milletin esaretten kurtuluşu, bir devrin bitişidir. Gelecek nesiller bu büyük devrimin gururuyla demokrasinin ve özgürlüğün onlara sağladığı imkânlarla yaşayacaklar. Türk milletinin aziz gençleri Atatürk’ün yolunda onun ilke ve inkılaplarından ayrılmadan Cumhuriyetinizi koruyun. Cumhuriyet ilelebet payidar kalacaktır. Çaresiz hissettiğiniz her an ulu önderimizin sizlere hitabesiyle yılmadan yıkılmadan yolunuza devam edin. Muhtaç olduğunuz kudret damarlarınızdaki asil kanda mevcuttur. Ne mutlu Türküm diyene!